Tagarchief: Theo van Doesburg

Hier kan kunst!

doesburg hooigracht def

Leiden heeft maar heel weinig kunst in de openbare ruimte. In het verkiezingsprogramma voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2010 zal GroenLinks Leiden pleiten voor meer stadskunst. In Leiden zijn genoeg plekken aan te wijzen waar een kunstwerk mogelijk is. De gemeente maakt een ‘Hier Kan Kunst Kaart’ waarop alle plekken in de stad staan aangegeven waar [soms tijdelijk] kunst kan. Kunstenaars tekenen  in op een locatie en maken hiervoor een ontwerp. De ingezonden plannen worden door een ruimdenkende jury beoordeeld. Bij een positief advies kan het kunstwerk uitgevoerd worden.  De gemeente stelt een vast bedrag per kunstwerk beschikbaar. Zo kan Leiden in korte tijd verrijkt worden met veel nieuwe stadskunst. AH parkerenZoals hier: In het najaar is in de Lakenhal een grote tentoonstelling over Theo van Doesburg.  De gevel van de AH-parkeergarage aan de Ir. Driessenstraat is daarom nu alvast in stijl beschilderd.

Advertenties

Hotel Savoy = Villa Allegonda

villa-allegonda-copy1

Naar een ontwerp van Menso Kamerlingh Onnes verbouwde J.J.P. Oud in 1916-1917 de door de Leidse architect Jesse ontworpen ‘Villa Sigrid’, gelegen op een duin in Katwijk aan Zee. J.J.P. Oud’s villa ‘Allegonda‘, met glas-in-lood ramen van Theo van Doesburg, wordt gezien als een vroeg voorbeeld van ‘De Stijl-architectuur‘. [lees ook] De villa heet nu ‘Hotel Savoy‘. Zowel binnen als buiten is weinig meer over van het originele ontwerp. hotel-savoyDe eigenaar van ‘Hotel Savoy’ wil het liefst een nieuw hotel bouwen op het duin, maar de villa is op de gemeentelijke monumentenlijst geplaatst. Er is zelfs een ‘Comité Alllegonda‘ dat zich inzet om de villa weer te herstellen in zijn oorspronkelijke staat. De gemeente Katwijk is enthousiast. Deze nieuwe ‘Villa Allegonda’ zou een enorme cultuurhistorische attractie kunnen worden. Ook Utrecht, de stad van Gerrit Rietveld, ziet in dat de reconstructie van moderne architectuur veel extra toeristen kan trekken. In de Vinex-wijk ‘Leidsche Rijn’ wil de gemeente, in het nog aan te leggen ‘Rietveld Park’, replica’s van beroemde werken van Rietveld bouwen. In Rotterdam staat al, op een hele andere plek dan het origineel, een beroemde replica: ‘Café de Unie’ van J.J.P Oud. Reconstructies van [moderne] monumenten hebben ongetwijfeld een toeristische waarde. De vraag is echter of zij ook een cultuurhistorische waarde hebben. Zijn deze architectonische attracties niet uitsluitend een vorm van city-marketing? Is het wel mogelijk de ‘ziel’ van een gebouw te reconstrueren? Gaat reconstructie niet in tegen de filosofie van het moderne: de vooruitgang?